Doorgaan naar hoofdcontent

"Maar waarvan ik misschien wel het meeste houd is zout waar een beetje soep overheen gegoten is. De soep moet erbij om te verhinderen dat het zout te droog is; en zorgt er ook voor dat het smelt."


De Nederlandse schrijver J. Bernlef heeft overschot van gelijk als hij zich op de achterflap van dit bijzondere boekje verwonderd afvraagt waarom een selectie uit Carrolls brieven aan kinderen in Engeland pas in 1933 verscheen want: "(...) juist déze brieven (twee dikke delen met Carrolls brieven aan volwassenen vind ik niet om door te komen) staan op hetzelfde peil als 'Alice in Wonderland'." 
14 januari 1898 is voor altijd Lewis Carroll! Geen schrijver uit het Victoriaanse tijdperk - tenzij Frans Van der Aa in de rol van zwarte piet, maar da’s dan weer geen schrijver en weinig Victoriaans - die zich beter kon verplaatsten in dat kinderhoofd - u weet wel, die harde, vleeskleurige bolster waarrond dan een strakgespannen huid die die haren bovenaan zo handig weet samen te houden - als deze Lewis Carroll in zijn kinderbrieven: "Nu ik houd heel erg veel van een beetje mosterd met een dun laagje rundvlees eronder; en ik houd van bruine suiker - maar er moet wel een beetje appeltaart doorgemengd zijn om te voorkomen dat ze al te zoet smaakt; maar waarvan ik misschien wel het meeste houd is zout waar een beetje soep overheen gegoten is. De soep moet erbij om te verhinderen dat het zout te droog is; en zorgt er ook voor dat het smelt.(...) En ik houd van een paar handenvol haar; maar er moet wel altijd het hoofd van een klein meisje onderzitten waarop ze groeien, anders zouden ze elke keer als je de deur opendoet door de hele kamer geblazen worden, en dan raken ze weg, weet je." 
14 januari 1898 is voor altijd Lewis Carroll! Vanavond lappen rundvlees dus in plassen mosterdsaus met daarna verschillende stukjes appeltaart waarover dan dikke strepen bruine suiker!


Brieven aan kinderen / Lewis Carroll (auteur), Cees Buddingh' (vertaler). - Amsterdam : Querido, 1970. - 96 p.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gevoelens van gemis, afwijzing en ontgoocheling: stuk voor stuk gaan ze in de Shelley-blender 'Mathilda' geheten...

"Mijn leven was onloochenbaar leeg en nutteloos, maar zeg nooit tegen de lelie die door regen en wind is geveld: richt je op en bloei als vanouds. Mijn hart bloedde uit een dodelijke wond, maar op een andere manier kon ik niet leven." Gevoelens van gemis, afwijzing en ontgoocheling: stuk voor stuk gaan ze in de Shelley-blender 'Mathilda' geheten. Dat, en het verplengen van tonnen tranen door de in een bad vol sombere gedachten badende ik-figuur uit deze novelle. De tweeëntwintigjarige Mary Shelley snijdt en slaat, zeker vanaf ongeveer driekwart boek, de lezer voortdurend in de armen en om de oren. Autobiografisch, deze tweehonderd jaar oude amoureuze vader-dochterdingetjes door de blik van de jonge Mathilda? Geen idee. In ieder geval is de zelfgekozen eenzaamheid van deze Mathilda van een gans andere orde dan die van pakweg Amy Winehouse . De hoop ooit voor iemand nog genegenheid te kunnen voelen, was bij de betreurde Londense zangeres-met-ook-vaderdingetjes in de mee...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

"Mary houdt ervan dat ik haar kleine meisje ben, en ik wil haar meisje zijn. En zij wilde altijd een jongen zijn."

"Tot de eigenaardigheden van Grace behoorde ook dat zij Ernest in zijn eerste kleuterjaren, te zamen met zijn anderhalf jaar oudere zusje Marcelline, als meisjestweeling aankleedde en een tijdlang probeerde beide kinderen dienovereenkomstig op te voeden. Deze idee-fixe wekte grote ergernis bij vader Ed en leidde, een fase later, tot gevoelens van uiterste walging bij Ernest. Het kan ertoe hebben bijgedragen dat de opgroeiende zoon zich van de weeromstuit vaak overdreven martiaal ging voordoen en dat Ernest in zijn verdere leven in dezelfde lijn bepaalde merkwaardigheden is blijven vertonen."  Kleine psychoanalytische duidingen in van die stevig doorlezen overzichtswerken rond reilen en zeilen van 's werelds meest voorname schrijvers, ik houd daar dus van. In bovenstaand geval is de Amerikaanse uk Ernest Hemingway , geboren op 21 juli 1899, aan de beurt. In 1991 nog voldoende reden voor de Nederlandse academicus dr. A.M.F. Smulders om eens stevig in schrijvers kindheid te ...