Een sleutel die toegang verleent tot de dubbelzinnige persoonlijke wereld van Fernand Khnopff (1858-1921), dé opmerkelijkste Belgische symbolist, bestaat. Hij heet: de relatie met zijn zus Marguerite. Zij was Khnopffs geliefkoosde model. Zij was de garenklos waarrond Fernand zijn kleuren spon. Doek na doek kijkt zij ons steeds weer aan in haar strenge schoonheid. Meestal als vrouw maar soms als ambivalent personage zonder duidelijk geslacht. Ongrijpbaar in een toverachtige wereld. Kunsthistorica Francine-Claire Legrand schrijft over deze bijzondere muzische bloedband: "Was zij voor hem niet de Zuster in de Romantische en Symbolistische betekenis van het woord: zijn andere zelf, waarin Narcissus zijn voltooiing vond?" Marguerite is erg opvallend aanwezig in Portrait de la Soeur de l’Artiste uit 1887. De composite van Burne-Jones’ latere doek, De Gravin van Plymouth uit 1893, is bijna identiek aan het schilderij van Khnopff en is een opmerkelijk compliment van de Britse schi...