Arsène Droogakkers offreert, elektriseert en alarmeert...

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Dat de drankzuchtige burgemeesterszoon J.C. Bloem ook een aardig stukje kon dichten, bewijst zijn Officiersschap in de Orde van Oranje-Nassau. Want, zoals algemeen geweten: zo'n titel verdien je niet zomaar. Dientengevolge leest het palmares van deze stugge oud NRC-redacteur dan ook als een volledige Winkler Prins met donkerblauwe omslag: lamlendige, zwijgzame dagen op de achterbank van een automobiel, betaald met grootvaders erfenis. Over één van die heroïsche herfstritjes met collega-schrijvers Jan Slauerhoff en Theun de Vries en onderwijzer Gerben Brouwer schreef die middelste nogal droogjes in zijn herinneringen: "Zo reden daar drie stugge Friezen in de rammelende auto langs ’s Heren nachtelijke wegen, en zeiden, waarschijnlijk alle drie om een andere reden, boe noch ba." Wat de achterbankgezetene J.C. Bloem betrof, nogal wiedes. Die trachtte, met door de koude gebarsten lippen en tranen in de ogen, krampachtig een einde te maken aan een reeds lang ingezet, schots en ...

"Er is altijd een teveel in dit werk, dikwijls een veel-te-veel." Zo viel te lezen in een kritiek op de in september 1938 gepubliceerde roman 'Het rad der fortuin'. Samen met 'Stiefmoeder Aarde' en 'De bijen zingen' vormt dit werk de kroniek van het geslacht Wiarda, het met fel maatschappelijk realisme doorweven magnum opus van de openlijk met het communisme vrijende veelschrijver Theun de Vries (1907). Van vriend-criticus Menno ter Braak kreeg De Vries hiermee in één tijd het predicaat van "de auteur van de beschrijvende uitgebreidheid" opgeplakt. Toch werd deze Fries, met zo’n honderdzestig titels op zijn naam, "een aanmerkelijk talent" genoemd, die zich uitsluitend diende te behoeden niet het slachtoffer te worden van een "ruimtelijk-tijdelijke uitgebreidheidsmanie." Samengevat zou dit ook het commentaar kunnen zijn op De Vries’ biografie en diens biograaf, historicus Jan Van Galen. Voorafgaand aan zijn krachttoer, deze...

21 mei 1934: de Nederlandse schrijver, essayist, communist, recensent en bibliotheekbediende Theun de Vries schreef, aan de vooravond van wat dan nog een onmetelijke carrière in de letteren diende te worden, zijn eerste zoon op papier. Het kleinood heette Hubert René. Zijn voornaam moest een verwijzing zijn naar de Franse tak in de familie Vernes, de kant van De Vries' echtgenote Aafke. Theun zelf, bij de geboorte van zijn zoon een verse zevenentwintiger, voelde aanvankelijk bijzonder weinig voor het ouderschap. Het aanstaande verlies van zijn diep vereerde zelfstandigheid en vrijheid en ook de angst voor het onbekende nepen hem de luchtpijp toe. Aanvankelijk, dus. Want een paar maanden later, meer bepaald in september 1934, stond des vaders sentiment, fijn verkapt als 'Spreuken voor mijn zoon', te lezen in het literaire tijdschrift De Stem . Het werden aandoenlijke, kleine versjes... Het is de mond die jouw klein slaaplied zingt,  de zwelling waar je rust en blindelings...

God Een god in de gedaante van een uil verblijft op zolder. Wij luisteren naar het krassen van zijn klauwen en dankbaar vinden we op tafel zijn smakelijke uitwerpselen. Miroslav Holub , uit: De geboorte van Sisyphus : een keuze uit de gedichten en andere teksten 1958-1998 (2008) Toen ik afgelopen maandag de biografische mastodont 'Theun de Vries : een schrijversleven. 1907-1945' bij mijn plaatselijk postpunt ging ophalen, kwam mijn dankbaarheid aanvankelijk niet verder dan die uit bovenstaande, beeldrijke verzen. En dat is vandaag, wanneer ik mijn best doe dit blogbericht te vervolledigen, nog voor geen meter verbeterd. Met een zelfgekozen service flatovergang en de geboorte van een allereerste achterkleinzoon in 't verschiet dienen ze bij het charmante en zeer uitvoerige berichtenblad 'De Leeswolf' beter te weten. Drie weken krijgt een ongeoefend, en dromend van vloeiend uit de pen rollende recensies, meningenoudje om een dergelijke klus te klaren. Een voltijds r...