Arsène Droogakkers offreert, elektriseert en alarmeert...

"Als ík vond wat iedereen vindt wou ik óók dat ik los van je was, maar ik ga en ik zit aan je vast. Jij aan mij. Ga je gang, doe één pas - Spijkers van maan, gloeiend rood smeden mijn lijf aan je schoot."(*) Federico García Lorca , tragedie in drie bedrijven en zeven taferelen, staat in 2011, met zijn vijfenzeventig zomers onvindbaar onder de zoden, een gans jaar in de schijnwerpers. Zowel in ons taalgebied, dankzij Bart Voncks (nu) en Dolf Verspoors (vroeger) voortreffelijk vertaalwerk, als in dat van Spaanstalig Europa. Alleen al daarom stellen de Utrechtse organisatoren van 'Literaire Meesters 2010' hun festival volledig in het teken van deze toneelschrijvende en dichtende dandy-kameleon. Met daaraan verbonden: een heuse dichtwedstrijd waarin Spaansdichtend en Nederlandsschrijvend grut wordt opgeroepen een ode te brengen aan Lorca himself. Op papier dan, welteverstaan. Laat je inspireren door Lorca's eigenste ode aan Walt Whitman en maak kans op een heuse pub...

De bekende Spaanse dichter en toneelschrijver Federico García Lorca werd op 19 augustus 1936 eenvoudigweg - in zijn door aanhangers van Franco bezette stad Granada - doodgeschoten. Zelfs zijn tien jaar eerdere, na een lange periode van intense vriendschap, afgekondigde en afgewezen liefde aan gans lijf en leden van de Catalaanse kunstschilder Salvador Dalí kon deze brutale moord niet verhinderen. In zijn eigen nagelaten notities schreef Dalí over deze liefdesverklaring het volgende: "Toen García Lorca mij wilde bezitten, heb ik hem gruwend geweigerd." Daar deze besnorde, getalenteerde fantast zelden de waarheid sprak, zullen we nooit te weten komen wat tussen beide heerschappen werkelijk is gebeurd. Gegeven is dat beide Spaanse twintigers in die tijd bijna onafscheidelijk waren. Voor Dalí moest toen alles nog beginnen, terwijl het voor Lorca weldra bijna uit was. De heren tekenden voortdurend liefdevolle portretten van elkaar - Lorca was naast dichter ook begenadigd tekenaa...

Terwijl het Nederlandse Hoogerheide gisteren nog dienst deed als decor voor de grote Niels Albert-show ten voordele van het WK veldrijden, deed het Grand Palais in Parijs net hetzelfde met Pablo Picasso in de hoofdrol en zijn pappenheimers als figuranten. En dat deze geniale Spanjaard zijn figuranten wel degelijk kende, daar kon je je nog tot vandaag van vergewissen in de tentoonstelling met als welluidende titel 'Picasso et les maîtres' . Voor een bezoekje aan de duurste Franse expo aller tijden, met een kostenplaatje van 4,3 miljoen euro en een geschat bezoekersaantal van 10.000 zielen per dag, ben je nu immers te laat. Het was een eenvoudig concept dat aan de basis lag van deze tentoonstelling: de fascinatie van de Spaanse kunstenaar Pablo Picasso (1881-1973) voor de oude meesters. Goya, Rembrandt, El Greco, Velázquez, Delacroix, Poussin, Renoir, Puvis de Chavannes, Henri 'Le Douanier' Rousseau, Zurbaran,... allemaal inspireerden ze Picasso. Deze bekende 'Malagu...