Arsène Droogakkers offreert, elektriseert en alarmeert...

Dit heerlijke boekje dus, met aan de ene kant een rijkgevulde Kempense wielercarrière, met meer dan 1000 gewonnen baan- en wegwielerwedstrijden, van om en bij de twee decennia en aan de andere kant een zestienjarige langs de Wettersesteenweg, in beate bewondering voor zijn idool die in 1946 voor de tweede maal als eerste over De Ronde van Vlaanderen-eindstreep vloog. Dit heerlijke boekje dus, met aan de ene kant 'Grote Rik (Van Steenbergen)', in het echt waarschijnlijk veel liever aangesproken als 'kleine Kaers' (naar zijn grote voorbeeld Karel Kaers die in 1934 op negentienjarige leeftijd wereldkampioen op de weg werd), behept met een buitenaards recuperatievermogen en een aangeboren afkeer van extreme wielerhitte en venijnige hellingen, en aan de ander kant de scherpe, geromantiseerde wielerblik van zijn al even getalenteerde meesterknecht en collega-pistier, de latere wielerjournalist en ploegleider Fred De Bruyne. In het ogenblik waarop Rik Van Steenbergen zich in 1...

De immer verhaaldragende, sympathieke Rik Vanwalleghem, Vlaams verslaggevend oud-wielermonument en huidige chef van het Oudenaardse Centrum Ronde van Vlaanderen , schildert in zijn jongste tweewekelijkse De Standaard -column Kuitenbijter een over(h)eerlijk portret van de Franse wielerkampioen Laurent Fignon. Begin deze week gooide 'Le Professeur', zoals door verschillende media reeds uitvoerig bericht, zijn eeuwig brilletje voor altijd in het gras, langs de kant van de weg: "Hij was niet mijn vriend. Professioneel had ook ik het geregeld met hem aan de stok. Te veel domme vragen wellicht. De grootste journalistieke peer bakte hij me in de Tour van 1989. Door hem niet te winnen. Op kwelnachten houdt de herinnering me nog wakker. (...) Fignon had niet alleen wat gestudeerd - een paar maanden universiteit - en droeg niet alleen een slim brilletje, hij las ook boeken. Een renner die meer las dan Autogids , Sex-Top en wat sportvoer. Stel je voor! Ik herinner me dat Stephen Ki...

Zit een mens tot stukken in de nacht te proefschriften over de betekenis van de term 'activisme' tijdens en na de Eerste Wereldoorlog, om daarna digitale televisiegewijs opnieuw weg te zakken naar nog een ander heroïsch verleden - dat van de kasseien op de Vlaamse en Noord-Franse wegen en van bonkende fietsers daar boven op - beeldgegoten in de eenvoudige, van pure wieleranekdotiek doordrongen Canvasreeks 'De Flandriens' , vindt diezelfde mens - nu in de gedaante van een ware nachtuil - toch ook nog wel enig verband zeker? Jaja, het zal verzekerst wel aan de streek liggen en in 't koppeke zitten... "Tot in Frankrijk werd de term 'activisme' gebruikt, als we de in 1942 verschenen sportklassieker Het Rijke Vlaamsche Wielerleven van de legendarische journalist-annex-ploegleider-organisator Karel van Wijnendaele mogen geloven. In een passage over de Zesdaagsen van kort na de Eerste Wereldoorlog, schrijft deze radicale flamingant over zijn Flandriens : ...

In een West-Vlaams plaatselijk dagblad stond op vrijdag 7 juli 1961 onder de titel 'Georges Ameye, voorzitter van het Sportkomitee Gullegem, overleden' de volgende tekst te lezen: 'Niemand van al diegenen die Georges Ameye tijdens de jongste Ommegangsprijzen voor beroepsrenners en nieuwelingen op de bres zag, dierf vermoeden dat deze dynamische voorzitter vier weken later het tijdelijke met het eeuwige zou verwisselen. Amper 58 jaar oud, overleed dinsdagnamiddag, na kortstondige ziekte, deze gekende sportman. Reeds in de voetbalploeg der Zwaluwen te Gullegem fungeerde Georges enkele tijd als doelwachter, daarna bleef hij nog jaren in de voetbalbeweging als scheidsrechter. In 1947 werd onder zijn impuls de supportersklub Gullegem Sport gesticht, waarvan hij totnogtoe het voorzitterschap waarnam en als dusdanig zeer bekend was in de boks- en rennersmiddens. Zijn voornaamste funktie op sportgebied bleek echter deze van voorzitter van het Sportkomitee Gullegem Sport. In deze ho...