Zit een mens tot stukken in de nacht te proefschriften over de betekenis van de term 'activisme' tijdens en na de Eerste Wereldoorlog, om daarna digitale televisiegewijs opnieuw weg te zakken naar nog een ander heroïsch verleden - dat van de kasseien op de Vlaamse en Noord-Franse wegen en van bonkende fietsers daar boven op - beeldgegoten in de eenvoudige, van pure wieleranekdotiek doordrongen Canvasreeks 'De Flandriens', vindt diezelfde mens - nu in de gedaante van een ware nachtuil - toch ook nog wel enig verband zeker? Jaja, het zal verzekerst wel aan de streek liggen en in 't koppeke zitten...
"Tot in Frankrijk werd de term 'activisme' gebruikt, als we de in 1942 verschenen sportklassieker Het Rijke Vlaamsche Wielerleven van de legendarische journalist-annex-ploegleider-organisator Karel van Wijnendaele mogen geloven. In een passage over de Zesdaagsen van kort na de Eerste Wereldoorlog, schrijft deze radicale flamingant over zijn Flandriens: "Te Parijs werden de mannen van Mac Bolle (= Van Wijnendaele) met opzet geweerd. Daar wilden ze die 'aktivisten' niet." Activisme stond dus ook in Frankrijk gelijk aan landverraad, maar het is opvallend dat Van Wijnendaele de term hier als benaming aanneemt voor zijn eigen renners, hoewel hij zelf - tijdens de oorlog een relatief apolitieke handelsreiziger - allerminst aan het activisme gelieerd was."
Uit: Buelens, G., De Ridder, M. en Stuyck, J. (red.), De Trust der Vaderlandsliefde: over literatuur en Vlaamse Beweging 1890-1940, 2005, Antwerpen, AMVC-Letterenhuis, p. 169.
Foto: Paul Deman, eerste naoorlogse Belgische winnaar in Roubaix in 1920 en dikste kers tout court op Mac Bolles zelf gebakken taart uit 1913.
Reacties