Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label Leaves of Grass

"Whitman is de grootste kunstenaar die zijn natie heeft voortgebracht. Zijn gelijken zijn Milton, Bach, Michelangelo en de barokke meesters van sublimiteit."

(...)  hij was een peer van een okeë vent het mondje rap geroerd opvliegend  niet onknap sloeg hij het leven als een oude gabber op de schouders  hield wel van een humorgeintje zou zijn leven geven voor een vriend  dol op de vrouwtjes gematigd gokker at en dronk met smakken  kwister van duiten verloor hij de moed tegen het einde hij werd ziek  hij werd geholpen door een bijdrage hij stierf op eenenveertigjarige leeftijd en dat was zijn begrafenis  thumbs up of up yours boezelaar cape handschoenen riem  zweep met zorg uitgekozen baas starter uitkijk knecht  de kantjes eraf of iemand die de kantjes eraf rechtdoor tweede links eerste man of achterste man  een goede of een slechte dag goed spul of slechte spullen  de eerste buiten of de laatste binnen en dan onder de wol verpeinst de docht hoeveel dit alles voor hem was  onthemd in aarde  (...)  In 2005 nog gingen tweeëntwintig Nederlandse dichters voor Querido aan de sla...

Sinds jaar en dag het meest doeltreffende Whitman-concept: Demis Roussos.

I heard what was said of the universe, Heard it and heard of several thousand years; It is middling well as far as it goes... but is that all? Ik heb gehoord wat ze zeggen over het universum, Heb het gehoord en hoorde iets over duizenden jaren; Dat is allemaal wel leuk een aardig... maar is dat alles? Walt Whitman , uit: Grasbladen (2005)

Een overheerlijk idee voor alweer heel wat wetenschappelijk gepalaver!

Dat er over de relatie tussen 'gras' en 'vaderlandsliefde' in de wereldliteratuur tot nog toe weinig wetenschappelijke werkstukken zijn afgeleverd, kan ik alleen maar betreuren. Genoeg bronnen als je het mij vraagt. Te beginnen bij de Amerikaanse extaticus Walt Whitman en zijn 'Leaves of Grass'. Eén eindwerkhoofdstukje en dan is de schijnbaar naar patriottisme ruikende Whitman-kous al af. Benadruk dat Zijne Amerikaanse Opperste Baard gewoonweg van álles hield, dat hij het leven zag als iets vluchtigs dat opging in het eeuwige stromen van de dingen en dat zowaar zijn gras blij diende te zijn met de grasschaar omdat het nu eenmaal zijn lot was om te worden gekortwiekt. Met andere woorden (tevens je eerste conclusie): vaderlandsliefde behelst een duidelijke opvatting van het goede tegenover het kwade en dat alleen al stelt deze zonderlinge schrijver buiten verdenking. Héél belangrijk is dat je daarna een beetje uitweidt over de schrijver 'Walt Whitman'. Hé...