Doorgaan naar hoofdcontent

Georges Ameye blaast de Grote Gullegemse Ommegangsprijzen en de carrière van Tom Boonen nieuw leven in!


In een West-Vlaams plaatselijk dagblad stond op vrijdag 7 juli 1961 onder de titel 'Georges Ameye, voorzitter van het Sportkomitee Gullegem, overleden' de volgende tekst te lezen:
'Niemand van al diegenen die Georges Ameye tijdens de jongste Ommegangsprijzen voor beroepsrenners en nieuwelingen op de bres zag, dierf vermoeden dat deze dynamische voorzitter vier weken later het tijdelijke met het eeuwige zou verwisselen. Amper 58 jaar oud, overleed dinsdagnamiddag, na kortstondige ziekte, deze gekende sportman.
Reeds in de voetbalploeg der Zwaluwen te Gullegem fungeerde Georges enkele tijd als doelwachter, daarna bleef hij nog jaren in de voetbalbeweging als scheidsrechter. In 1947 werd onder zijn impuls de supportersklub Gullegem Sport gesticht, waarvan hij totnogtoe het voorzitterschap waarnam en als dusdanig zeer bekend was in de boks- en rennersmiddens. Zijn voornaamste funktie op sportgebied bleek echter deze van voorzitter van het Sportkomitee Gullegem Sport. In deze hoedanigheid lag de organisatie van de Grote Ommegangsprijzen voor beroepsrenners hem zeer nauw aan het hart. Sportkomitee Gullegem, reeds zo zwaar getroffen bij het overlijden van Remi Maes, wordt nu nog één van zijn voornaamste steunpilaren ontrukt in de persoon van deze aktieve voorzitter. Vermelden we nog dat Georges Ameye gedurende verscheidene jaren afgevaardigde was van het Sportkomitee West-Vlaanderen.
Ook in andere kringen wist deze volksvriend zich verdienstelijk te maken. Aldus was hij jarenlang dienstdoende luitenant van de vrijwillige brandweer, bestuurslid van de muziekvereniging St. Cecilia en betrokken bij de inrichting van de St. Niklaasfeesten van de plaatselijke Middenstandsbeweging.
De begrafenisdienst wordt op vrijdag 7 juli te 9u.30 opgedragen in de St. Amanduskerk te Gullegem.'
Met andere woorden: zonder Georges Ameye geen algemene rehabilitatie van de rennersnaam Boonen afgelopen dinsdag in Gullegem.

Reacties

pst zei…
Alles hangt met alles samen. Zoveel is zeker.
Orgènik o zei…
Ik ben bijzonder gebiologeerd door het kruisje, als alternatief voor een lijntje, dat onder de renner in het midden staat.

Wie heeft dat kruisje gezet? De wedstrijdjury (bij gebrek aan finishfoto), de jounalist, de fotoredactie (maar dan was het toch een zware beroepsfout), Georges Ameye himself? Of zijn zoon die hij nochtans gewaarschuwd had met zijn fikken van de foto's te blijven...

Populaire posts van deze blog

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

"Whitman is de grootste kunstenaar die zijn natie heeft voortgebracht. Zijn gelijken zijn Milton, Bach, Michelangelo en de barokke meesters van sublimiteit."

(...)  hij was een peer van een okeë vent het mondje rap geroerd opvliegend  niet onknap sloeg hij het leven als een oude gabber op de schouders  hield wel van een humorgeintje zou zijn leven geven voor een vriend  dol op de vrouwtjes gematigd gokker at en dronk met smakken  kwister van duiten verloor hij de moed tegen het einde hij werd ziek  hij werd geholpen door een bijdrage hij stierf op eenenveertigjarige leeftijd en dat was zijn begrafenis  thumbs up of up yours boezelaar cape handschoenen riem  zweep met zorg uitgekozen baas starter uitkijk knecht  de kantjes eraf of iemand die de kantjes eraf rechtdoor tweede links eerste man of achterste man  een goede of een slechte dag goed spul of slechte spullen  de eerste buiten of de laatste binnen en dan onder de wol verpeinst de docht hoeveel dit alles voor hem was  onthemd in aarde  (...)  In 2005 nog gingen tweeëntwintig Nederlandse dichters voor Querido aan de sla...

"De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens een etentje schalks op schoot trekt. Griet die aan het kirren slaat."

De Nederlandse schrijver en politicus Jan Terlouw is overleden. Terlouw dus, tevens de halve, lezende jeugd van de meeste van mijn FB-vrienden, als ik hier zo rond me kijk. Jammer, want nu kan ik eens niet 'meedelen'. Van Jan Terlouw zelf heb ik nooit een letter gelezen, en dat wil ik het liefst houden zo. Alles de schuld van dat 'Horrortheater' van criticus, vertaler en schrijver Arie Storm , een landgenoot van eerdergenoemde, de overleden Terlouw.  "Ik dacht eraan hoe vervelend ik mannen als Jan Terlouw, Adriaan van Dis en uitgever Joost Nijsen vond. En nog steeds vind, moet ik zeggen. Dat heb ik aan mijn jeugd te danken: ik kan niet tegen achterbaks gedrag. Authenticiteit wordt op prijs gesteld. Genoemde 'heren' zijn drie mannen die het enorm achter hun ellebogen hebben. Ze zeggen dit, maar ze doen dat. En iedereen trapt erin.(...) De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens ee...