Doorgaan naar hoofdcontent

Georges Ameye blaast de Grote Gullegemse Ommegangsprijzen en de carrière van Tom Boonen nieuw leven in!


In een West-Vlaams plaatselijk dagblad stond op vrijdag 7 juli 1961 onder de titel 'Georges Ameye, voorzitter van het Sportkomitee Gullegem, overleden' de volgende tekst te lezen:
'Niemand van al diegenen die Georges Ameye tijdens de jongste Ommegangsprijzen voor beroepsrenners en nieuwelingen op de bres zag, dierf vermoeden dat deze dynamische voorzitter vier weken later het tijdelijke met het eeuwige zou verwisselen. Amper 58 jaar oud, overleed dinsdagnamiddag, na kortstondige ziekte, deze gekende sportman.
Reeds in de voetbalploeg der Zwaluwen te Gullegem fungeerde Georges enkele tijd als doelwachter, daarna bleef hij nog jaren in de voetbalbeweging als scheidsrechter. In 1947 werd onder zijn impuls de supportersklub Gullegem Sport gesticht, waarvan hij totnogtoe het voorzitterschap waarnam en als dusdanig zeer bekend was in de boks- en rennersmiddens. Zijn voornaamste funktie op sportgebied bleek echter deze van voorzitter van het Sportkomitee Gullegem Sport. In deze hoedanigheid lag de organisatie van de Grote Ommegangsprijzen voor beroepsrenners hem zeer nauw aan het hart. Sportkomitee Gullegem, reeds zo zwaar getroffen bij het overlijden van Remi Maes, wordt nu nog één van zijn voornaamste steunpilaren ontrukt in de persoon van deze aktieve voorzitter. Vermelden we nog dat Georges Ameye gedurende verscheidene jaren afgevaardigde was van het Sportkomitee West-Vlaanderen.
Ook in andere kringen wist deze volksvriend zich verdienstelijk te maken. Aldus was hij jarenlang dienstdoende luitenant van de vrijwillige brandweer, bestuurslid van de muziekvereniging St. Cecilia en betrokken bij de inrichting van de St. Niklaasfeesten van de plaatselijke Middenstandsbeweging.
De begrafenisdienst wordt op vrijdag 7 juli te 9u.30 opgedragen in de St. Amanduskerk te Gullegem.'
Met andere woorden: zonder Georges Ameye geen algemene rehabilitatie van de rennersnaam Boonen afgelopen dinsdag in Gullegem.

Reacties

pst zei…
Alles hangt met alles samen. Zoveel is zeker.
Orgènik o zei…
Ik ben bijzonder gebiologeerd door het kruisje, als alternatief voor een lijntje, dat onder de renner in het midden staat.

Wie heeft dat kruisje gezet? De wedstrijdjury (bij gebrek aan finishfoto), de jounalist, de fotoredactie (maar dan was het toch een zware beroepsfout), Georges Ameye himself? Of zijn zoon die hij nochtans gewaarschuwd had met zijn fikken van de foto's te blijven...

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...