De immer verhaaldragende, sympathieke Rik Vanwalleghem, Vlaams verslaggevend oud-wielermonument en huidige chef van het Oudenaardse Centrum Ronde van Vlaanderen, schildert in zijn jongste tweewekelijkse De Standaard-column Kuitenbijter een over(h)eerlijk portret van de Franse wielerkampioen Laurent Fignon. Begin deze week gooide 'Le Professeur', zoals door verschillende media reeds uitvoerig bericht, zijn eeuwig brilletje voor altijd in het gras, langs de kant van de weg:
"Hij was niet mijn vriend. Professioneel had ook ik het geregeld met hem aan de stok. Te veel domme vragen wellicht. De grootste journalistieke peer bakte hij me in de Tour van 1989. Door hem niet te winnen. Op kwelnachten houdt de herinnering me nog wakker.
(...)
Fignon had niet alleen wat gestudeerd - een paar maanden universiteit - en droeg niet alleen een slim brilletje, hij las ook boeken. Een renner die meer las dan Autogids, Sex-Top en wat sportvoer. Stel je voor! Ik herinner me dat Stephen King in zijn Tourvalies zat. Dit volstond om tot intellectueel gebombardeerd te worden.
Paardenstaart, spuwen naar de camera's, schelden op idiote journalisten, schoppen naar fotografen: heerlijk. Er gebeurde iets. Dit was niet de ideale schoonzoon. Zo zijn er genoeg. Fignon was een klootzak, en dat was goed. Klootzakken zorgen voor kleur.
Fignon had niet alleen wat gestudeerd - een paar maanden universiteit - en droeg niet alleen een slim brilletje, hij las ook boeken. Een renner die meer las dan Autogids, Sex-Top en wat sportvoer. Stel je voor! Ik herinner me dat Stephen King in zijn Tourvalies zat. Dit volstond om tot intellectueel gebombardeerd te worden.
Paardenstaart, spuwen naar de camera's, schelden op idiote journalisten, schoppen naar fotografen: heerlijk. Er gebeurde iets. Dit was niet de ideale schoonzoon. Zo zijn er genoeg. Fignon was een klootzak, en dat was goed. Klootzakken zorgen voor kleur.
(...)
In de jongste Tour, toen hij nog als 'consultant' optrad voor de Franse tv, klonk Magere Hein door in zijn hese, haperende stem. Het had iets van audiovoyeurisme. Je hoorde iemand dood gaan."
In de jongste Tour, toen hij nog als 'consultant' optrad voor de Franse tv, klonk Magere Hein door in zijn hese, haperende stem. Het had iets van audiovoyeurisme. Je hoorde iemand dood gaan."
Reacties