Doorgaan naar hoofdcontent

De voorbije week: gelezen en gehoord (1).

* "Berichten zenden die de ontvanger niet begrijpt, is slechte textiquette."

(De Standaard, 24/10/2008, artikel over het verband tussen het populaire texten - werkwoord ter aanduiding van het schrijven in de typische korte sms-taal - en de daaruit voortvloeiende - en door geen enkele wetenschapper verwachte - taalverrijking bij onze jeugd)


* "Het is ook goed iedereen eraan te herinneren dat het Nationaal Congres, de eerste wetgevende vergadering van het onafhankelijke België, waar de Belgische natie in 1830 gestalte kreeg, slechts verkozen was door 40.000 kiezers. Op vier miljoen inwoners. Eén procent van de bevolking dus! Daar werden de kiemen gelegd van de latere Vlaamse beweging. De liberalen wilden niet weten van algemeen stemrecht. Want de massa was onwetend, conservatief en katholiek. En dus telde de overwegend Vlaamse massa in die jonge Belgische natie niet mee. En dat zal gedurende heel de 19e eeuw zo blijven. Eén procent van de bevolking zal de vertegenwoordigende assemblee van heel de natiestaat uitmaken. Het kiezerskorps is bourgeois, rijk en Franstalig - ook in Vlaanderen. Dat betekent dus dat de zogezegde Belgische eenheid een schepping is van de Franstalige bourgeoisie. Een eenheid die vanaf het begin heel zwak was."

(Knack, 22/10/2008, interview met François Perin, sleutelfiguur uit de Waalse beweging, Luikse professor staatsrecht - en dus grondwetspecialist - en politiek monument van het Waalse federalisme, waarin de man terugblikt op de oorzaken van de huidige communautaire crisis)


* "Lees, lees, lees,...!"

(Vooruit, 20/10/2008, schrijver Kader Abdolah vaderlijk vermanend in de richting van actrice en voorleester van dienst Els Dottermans toen die even zocht naar het begin van een door de schrijver in kwestie opgegeven voorleespassage)


* "Arme Abou Jahjah. Hij is vrijgesproken. Wat een verschrikkelijk land is België toch.(...) Hij heeft overigens in interviews kunnen zeggen dat de Vlamingen dom en racistisch zijn, zonder dat hem ooit een strobreed in de weg is gelegd. Als een Belg iets dergelijks had gezegd over bijvoorbeeld 'de Libanezen' was hij zoniet voor een rechtbank dan zeker voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen gesleurd. Men hoort onze salonlinksen ook nooit met evenveel vuur de rechten op vrije meningsuiting van autochtone populisten verdedigen.(...) Wat ons betreft kan de heer Abou Jahjah blijven of de democratie in Libanon gaan bevorderen, dat dit misschien wel iets meer nodig heeft."

(De Standaard, 24/10/2008, ijzeren Mia Doornaert, redactrice buitenland, in haar tweewekelijkse column 'Doorgeprikt staat netjes')

Reacties

Populaire posts van deze blog

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...

"De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens een etentje schalks op schoot trekt. Griet die aan het kirren slaat."

De Nederlandse schrijver en politicus Jan Terlouw is overleden. Terlouw dus, tevens de halve, lezende jeugd van de meeste van mijn FB-vrienden, als ik hier zo rond me kijk. Jammer, want nu kan ik eens niet 'meedelen'. Van Jan Terlouw zelf heb ik nooit een letter gelezen, en dat wil ik het liefst houden zo. Alles de schuld van dat 'Horrortheater' van criticus, vertaler en schrijver Arie Storm , een landgenoot van eerdergenoemde, de overleden Terlouw.  "Ik dacht eraan hoe vervelend ik mannen als Jan Terlouw, Adriaan van Dis en uitgever Joost Nijsen vond. En nog steeds vind, moet ik zeggen. Dat heb ik aan mijn jeugd te danken: ik kan niet tegen achterbaks gedrag. Authenticiteit wordt op prijs gesteld. Genoemde 'heren' zijn drie mannen die het enorm achter hun ellebogen hebben. Ze zeggen dit, maar ze doen dat. En iedereen trapt erin.(...) De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens ee...