* "Zeer positief. We genieten van de kerstsfeer. Wilfried was blij dat hij werd opgeroepen toen we gisteren in Euro Disney waren. Hij is er de man niet naar om in lange rijen te staan wachten."(De Morgen, 27/12/2008, antwoord van Miet Smet, tegenwoordige echtgenote van Wilfried Martens die de feestdagen momenteel slijt als koninklijk verkenner, op de vraag wat haar huidige gemoedstoestand is)
* "Ik doe gelijk de zwaluwtjes: Ik sluit mijn ogen en strijk mijn vleugels neer en wacht verder maar droevig-berustend af.
Er is niets meer te zien, niets meer te doen, niets meer te zeggen.
'C'est la terre qui meurt.'"
(De onovertroffene der Vlaamse letteren Cyriel Buysse in zijn dagboekaantekeningen 'Zomerleven' geheten, ergens dobberend tussen de negenentwintigste juni en de eerste juli)
* "Ik moet altijd weer wennen als ik uit Amerika terug in het land kom. Vroeger waren we een gematigd, flegmatisch volk. Dat is niet meer zo. De Nederlanders zijn het volk dat bewezen heeft het minst televisiebestendig te zijn. Al die aanvallen van spastische vrolijkheid. Aan één stuk door pró-fileren mensen zich door op ieder ó-genblik de klem-tóón op de verkeerde lettergreep te leggen. Een componist is geen componist meer, maar een compónist."
(Knack, 24/12/2008, artikel waarin schrijver en journalist Henk Hofland naar jaarlijkse gewoonte wordt gevraagd naar de toestand in de wereld)
* "Politici maken te weinig scherpe keuzes: in een populistische democratie telt alleen de meerderheid. In een juiste democratie krijgt een minderheid ook de kans om zijn projecten door te zetten, op voorwaarde dat die minderheid grote kwaliteiten te bieden heeft. Is dat elitair? Elitair betekent gewoon het beste. Zogenaamde elitaire kunst is nu eenmaal de maatstaf voor vernieuwing. Die kwaliteitsdrang moet ondersteund worden. Om maar een voorbeeld te geven: Stefan Hertmans is een belangrijke schrijver die volgens mij bij een veel groter publiek moet kunnen doordringen. Dat dergelijk talent relatief in de marge blijft opereren, is vrij hallucinant.
Maar misschien krijgt een land de leiders die het verdient. Vlaanderen is ontzettend rijk en zelfgenoegzaam geworden. Vlaanderen: regio van stenen hutten, golfterreinen en de familie Pfaff. De grote sprong die deze regio op economisch vlak heeft gemaakt, is niet vertaald op intellectueel vlak. Het valt mij op dat jongeren minder talen spreken dan vroeger. Ze lezen weinig. Neem Hugo Claus. Men kent hem van zijn verhouding met Silvia Kristel en nu ook van euthansie. Maar hoeveel mensen lezen zijn werk? En heeft zijn dood de samenleving werkelijk kunnen beroeren? Zelfs dat betwijfel ik. De Bourlaschouwburg was gevuld voor zijn afscheid en buiten stonden nog een paar honderd mensen. Maar we hebben het dus wel over de grootste Vlaamse dichter (jazeker) en romancier (helemaal onwaar) van de twintigste eeuw, hé. Bij de begrafenis van Beethoven of Verdi waren 50.000 mensen aanwezig. Op zulke ogenblikken merk je hoe perifeer de kunst hier en nu in feite is."
(De Morgen, 27/12/2008, operadirecteur Gerard Mortier over opera, cultuurbeleid en zelf zingen)
... een beetje verderop in hetzelfde dagblad, in een andere bijlage ...
* "Een socialistische mandataris is een kapitalist met overheidsgeld."
(De Morgen, 27/12/2008, populist-tot-in-de-dood Jean-Marie Dedecker zich volledig inlevend in de rol van een socialist)
Reacties