Doorgaan naar hoofdcontent

Het leven, niets dan het leven: Cyriel Buysse & zijn tijd (deel III).


Lees ik het goed, hoor ik het duidelijk? Bij monde van Vlaanderens meest gewetensloze existentialist Jan Leyers werd de kijker in de volgende 'Iets met boeken', die van aanstaande zondag 07 december, het bezoek van mijnheer van Parys beloofd. Kloppen deze geruchten? Ik schuif die laatste sowieso opzij en ga op het einde van volgend weekend op zoek naar de meest sneeuwloze ontvangst op mijn tweede teeveepost. Indien het toch valse beloftes betreffen. Tja, dan ga ik aanstaande maandag de ganse dag staan blèten aan het graf van Cyriel Buysse. Hier, aan de achterkant van mijn veranda, op de Gentse Westerbegraafplaats. Om me dan des avonds te kunnen baden in de woorden van (rv), Humo's dwarskijker, over het ooit zo roemrijke verleden van het reeds lange tijd ter ziele gegane boekenprogramma 'Iets met boeken': "(...) Alsof een openbare omroep zónder boekenprogramma de hele plaatselijke beschaving op losse schroeven zet, alsof een boekenprogramma vanzelf het algemene kwaliteitsniveau van de televisie zou ophijsen. Ik ken ze wel, die eeuwige zeurpieten, want ik heb ze vaak genoeg ontlopen op boekpresentaties. Meestal zijn het lui die er doordeweeks én in het weekend prat op gaan dat ze zelden of nooit naar de televisie kijken, omdat ze, met een designbril op, liever zitten te lezen dan dat ze hun tijd vergooien aan gewemel op het plasma- of lcd-scherm. In ieder geval hebben ze, onder het zeuren om een boekenprogramma, nog nooit bewezen dat ze van televisie houden. Volgens mij excelleren ze vooral in oubollige minachting voor het wondere massamedium. (...)"

Reacties

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...