Epilog
Wenn ich einmal heimgeh,
dorthin, woher ich kam,
aus den Tiefen der Wälder
und hinter der Ur-Nebeln hervor,
wird mein Heimweh nach der Erde
nicht geringer sein.
Ich werde keine Ruhe finden
und mit dem Staub kämpfen,
der tun wird, als wäre er
meinesgleichen.
Mit den ersten Schneeglöckchen
werde ich
auf den Wiesen stehn,
die noch gelb sind vom Winter.
Mit den Maulwürfen
werde ich die Erde aufbrechen
über mir.
Wenn ich einmal heimgeh,
dorthin, woher ich kam,
werde ich ein Fremder sein
an meinem Ursprung.
(Louis Fürnberg, 1950)
De in Mähren geboren dichter en componist Louis Fürnberg (1909-1957) studeerde in 1927 aan de Praagse handelsacademie en stichtte daar de Agitprop-Gruppe 'Echo von links'. Een uitgesproken communistisch geïnspireerd literair blad. Toen de nazi's in maart 1939 op een brutale wijze Praag binnenmarcheerden werd Fürnberg gearresteerd, gefolterd en later, door zijn vrouw, terug vrijgekocht. Hij had namelijk de pech Joodse én communistische benen te hebben. Een combinatie waarmee de nazi's toen helemaal niet konden lachen. Na zijn vrijlating vluchtte de dichter-componist naar Palestina. In 1946, toen een einde kwam aan al dat wereldwapengekletter, keerde Fürnberg terug naar zijn geliefde Tsjechoslowakije om zich in 1954, samen met wat toen nog overbleef van zijn door de nazi's opgejaagde en grotendeels uitgemoorde familie, definitief in het bijzonder mooie Weimar te vestigen. In 1957 kwam de dichter door een fatale hartstilstand veel te vroeg om het leven. Aanstaande zondag is het precies honderd jaar geleden dat dit vaak vergeten DDR-monument, te danken aan zijn bijdrage met het links geïnspireerde gedicht 'Lied der Partei' dat door de staatspartij SED als dé DDR-hymne werd geadopteerd, maar bovenal héél bescheiden, romantische dichter zijn eerste levenslicht zag. Daarom dit kleine postje.
Reacties