"Wat de mens noemt avontuurlijk, en de goden 'n breuk van 't huwelijk, is bij zwoel weer heel natuurlijk."

Van mijn moeders kant was ik verwant aan de hoogste adel van Frankrijk, en van mijn vaders kant aan de voornaamste families van Languedoc. Hoe dan ook, ik werd in Parijs geboren te midden van grote rijkdom en luxe. Zodra ik in staat was überhaupt iets te geloven, kwam ik tot de conclusie dat Natuur en Geluk zich hadden verenigd om mij met hun gaven te overladen. En ik geloofde dat des te meer vanwege de stupide manier waarop men mij altijd verzekerde dat dat zo was.

Donatien-Alphonse-François de Sade werd vandaag, precies tweehonderd negenenzestig(!) jaar geleden op den tweeden juni dus van het jaer 1740, geboren. Plaats: in de buurt van de Jardins de Luxembourg, waar men twintig jaar vóór markiesjes geboorte glimpen van de naakte avondpartijen van de duchesse de Berry kon opvangen, in het Palais Condé. In dit vorstelijk onderkomen van één van de aanzienlijkste families van Frankrijk, het geslacht van de de Condé's was tot in de achttiende eeuw een echt samenraapsel van diplomatieke dienaars/militaire bevelhebbers aan/voor het Franse hof, zag de latere markies de Sade zijn eerste levenslicht. Het Palais Condé, opgetrokken uit monumentale arcades en beschikkend over een immense binnen-plaats, bevatte de duurste wandkleden, de frivoolste houtsnijwerken, de mooiste meubels en de meest uitgelezen bibliotheek van gans Parijs en omstreken. De tuinen lieten, volgens een beschrijving uit 1706, zien hoe kunst en natuur samenspanden om de heerlijkste verfraaiingen te produceren, terwijl het traliewerk en de paden met hun ornamentele bogen in Hollandse stijl het volledige groen gevangen hielden. De omgeving waarin deze toekomstige schrijver/provocateur ter wereld kwam, diende later dikwijls als decor in de meeste van zijn geschriften. Zijn vaak ziekelijke fantasieën moet de markies ergens onderweg opgelopen hebben. Een beetje als een levenslange ziekte. Voortdurend opgevoed tussen vrouwen van stand schreef de Sade later dat het toen al noodzakelijk was dat iedereen zich aan zijn wil zou onderwerpen en aan zijn kinderlijke eisen zou voldoen: "Als de vrouwen om me heen bepaalde eisen hadden gesteld, veranderde ik die naar willekeur, alleen maar om te zien of mijn bevelen werden opgevolgd."

Proost, D.A.F. de Sade!