In het bijzonder smakelijke en originele (kook)boek 'Als kok in Frankrijk: de beste literaire recepten' van de al even bijzonder sympathieke Vlaming Bart Van Loo schrijft die laatste over de bekende Franse schrijver Honoré de Balzac dat die aan 'zijn schrijftafel een toonbeeld van onthouding was'. De Fransman leefde op zeeën sterke koffie, maar kon zich net zo goed een beroerte eten op een mondain feestje, aldus Van Loo. Omdat Balzac zichzelf op 18 augustus 1850 - als gevolg van het vele reizen - een beroerte at, geef ik op deze plaats graag de door Van Loo in 's eigen boek aangehaalde passage uit Le Gastronome français (1828) waarin de Franse realistische schrijver 'op onverbloemd autobiografische wijze de loftrompet steekt over de buik'. Op diezelfde pagina - in het boek van Bart Van Loo welteverstaan - vindt iedere gedistingeerde smulpaap dan weer het overheerlijke 'Zalm uit de Loire op de wijze van Balzac'-recept. Schuif die buik nu maar boordevol vis zodat hij daar alle mysteries van het leven kan gaan ontrafelen!
"Men zou mensen met een lege maag altijd moeten wantrouwen: iemand die vast, zal weldra onzin uitkramen. Niemand zal het voordeel van een goed verzadigde mens ontkennen. Een lege maag veroorzaakt een lege hersenpan. Onze rede, hoe onafhankelijk ze ook denkt te zijn, respecteert de wetten van de spijsvertering. Met evenveel recht als La Rochefoucauld stelde dat het hart ze voortbrengt, kun je zeggen dat goede gedachten uit de maag komen.(...) Dat al degenen die de ziel in de hersenen, het hart, de longen of de pijnappelklier plaatsen samen mogen komen en dat hun gezegd wordt dat de buik de ruime werkplaats is waaruit alle drijvende krachten van het bestaan tot stand komen. Waarom kregen onze hersenen toch zo'n kleine woonplaats toebedeeld, terwijl de buik meer inhoud, souplesse en kracht heeft dan alle andere delen van ons lichaam? Is het niet omdat hij het heiligdom is waarin alle mysteries van het leven zijn opgeborgen, de opslagplaats van onze indrukken, de oorsprong van al onze ideeën, het werk waarin de eeuwige artiest behagen schept?"
Reacties
"Men zou mensen met een lege maag altijd moeten wantrouwen: iemand die vast, zal weldra onzin uitkramen. Niemand zal het voordeel van een goedverzadigde mens ontkennen. Een lege maag, een lege hersenpan. Onze rede, hoe onafhankelijk ze ook denkt te zijn, respecteert de wetten van de spijsvertering. Met evenveel recht als La Rochefoucauld stelde dat het hart ze voortbrengt, kan je zeggen dat goede gedachten uit de maag komen.(…) U ziet onze ziel misschien schuilgaan in de hersenen, ik dan weer in het hart, terwijl anderen zweren bij de longen of de pijnappelklier. Iedereen evenwel is het ermee eens dat de buik de ruime werkplaats is waaruit alle drijvende krachten van het bestaan tot stand komen. Waarom kregen onze hersenen toch zo’n kleine woonplaats toegestopt, terwijl de buik meer inhoud, souplesse en kracht heeft dan alle andere delen van ons lichaam? Is dat niet omdat hij het heiligdom is waar alle mysteries van het leven zijn opgeborgen, de opslagplaats van onze indrukken, de oorsprong van al onze ideeën, het werk waarin de eeuwige artiest behagen schept?"