"Ik ervoer wel dat het DDR-regime steeds meer in het defensief raakte en dat de partijleiding gedwongen werd om ons steeds meer manoeuvreerruimte toe te staan. Maar zelfs onze protesten verliepen gedisciplineerd. Wat deden de Polen? Ze staakten. Wat deden wij Oost-Duitsers? We werkten braaf tot 17.00 uur en tegen 18.00 uur gingen we in Leipzig demonstreren. De volgende dag togen we weer netjes naar het werk. Geen wonder dat de Polen nog altijd het gevoel hebben dat zij de kastanjes uit het vuur hebben gehaald en dat wij, Oost-Duitsers, met de val van de Berlijnse Muur de mediashow gestolen hebben."
De Duitse schrijver Ingo Schulze, chroniqueur van de recente Duitse geschiedenis én geboren in de voormalige DDR, hekelt in een oud Knack-interview de wereldbefaamde discipline bij Duitsers die zelfs in tijden van revolutionaire regen heel braafjes en doodgewoon, met kaarsen in de handen, door de straten van Leipzig kuierden. Een ietwat overdreven boutade vond ook mijn Oost-Duitse vriend tijdens de herdenkingsplechtigheden afgelopen vrijdag in Leipzig. Het was die dag precies twintig jaar geleden dat de SED, de voormalige Oost-Duitse communistische partij, voor het eerst niet wist hoe te antwoorden op de wekelijkse Leipziger Montagsdemonstrationen. Tja, hoe reageert een mens als plotsklaps 70.000 demonstranten voor je deur staan? De onvermoeibare Italiaanse premier Silvio Berlusconi zou in een dergelijk geval wel weten wat gedaan. In een eerste reactie, na de opheffing van zijn politieke onschendbaarheid, liet 'Il Cavaliere' zich immers het volgende ontvallen: "Wij gaan door! Wij moeten regeren! Leve Italië, leve Berlusconi!"
Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."
Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...
Reacties