Doorgaan naar hoofdcontent

Wat de zaken betrof was het de laatste tijd een paar keer kantje boord geweest...

"Op een dinsdag in maart ging Heinrich bij Herleshausen-Wartha de grens over. Er is niemand die je zomaar gelooft wanneer je vertelt dat een man van dertig in het voorjaar van 1962 met alleen maar een rugzak vol ondergoed en een fles whisky de grens overgaat en niet aan vrouw en kinderen denkt en verklaart dat hij graag burger wil worden van de Duitse Democratische Republiek in het dertiende jaar van haar bestaan, en waarom dat zo is hoeft voorlopig niemand in alle details te weten."

Er zijn zo van die momenten in een mensenleven waarop geen enkel nieuw begin meer mogelijk is. Als je bijvoorbeeld vrijwillig de grens oversteekt naar de DDR, op de vlucht voor schuldeisers, sluit je de eventuele kansen op een nieuwe start sowieso nagenoeg volledig uit. Zo'n hardnekkige buitensluiter is Heinrich Hampel, het hoofdpersonage uit het pas herdrukte vertaalde debuut van de veelbetekende romancier Michael Kumpfmüller. In Duitsland is de man een echte literaire ster. Met de pen op papier eveneens. En vooral dat laatste wil wel eens fijn zijn voor de lezer. Kumpfmüllers verhalen zijn achtbanen boordevol van leven doordrongen zinnen, zijn karretjes vaak grappig, verrassend en uiterst precies neergepoot. Terwijl ik nu nog een beetje verder ga roetsjen met beddenverkoper Heinrich Hampel, laat u deze lotgevallen gewoon in huis. Voor de normale verstaander: de roman werd in het Nederlands doodleuk 'Lotgevallen van een beddenverkoper' getiteld en is al een poosje uit bij uitgeverij Anthos.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...