"Somtijds liep alles opperbest af: er was een weinig maneschijn, de hazen speelden op de klaverstukken en de patrijzen lieten zich simpel vangen."

"Het ergste was dat hij, met zijn werkeloosheid, van lieverlede in slecht gezelschap begon te verzeilen. Bij bezocht weer de herbergen in de Zijstraat: De Gloeiende Koteraar, Het Stinkerken en ook, zijn vroegere vijandschap vergetend, De Gelapte Sjako. Daar kwam hij in nauwe aanraking met de ganse groep schavuiten, de welbekende en beruchte bende van Donder de Beul, Klod de Vos, Boef Verwilst en de anderen, en het duurde niet lang of deze schelmen waren zijn dagelijkse gezellen geworden." (*)

Maar gelukkig is 't nu allemaal weer voorbij en ben ik terug onder de levenden. De herbergen en de schavuiten, momenten in een kort verleden. Vooruit, hupsakee, vooruit! Laat de blogroll opnieuw draaien en kleef de lijm op de labels! Trompetgeschal. Blogposts marcheren weer voorbij, trarararararatrararararara, linking en syndicatie en klaviergetik, trararara. Voorwaarts, mars! Terug naar het land van de bits en de bytes en af en toe wat tekst. Hupsakee, vooruit! 't Is nu weer aan mij.

(*) Uit: Buysse, C., Het recht van de sterkste, 1967, Heideland-Orbis, Hasselt, p. 87.