Doorgaan naar hoofdcontent

De Bib. Het leven van A tot Z? Maak dat Mijnheer Ferdinand maar eens wijs!

"Mijnheer Ferdinand is buiten adem. Hij heeft het warm. Zijn haren plakken tegen zijn hoofd. Hij kijkt om zich heen. Huizen, winkels, mensen, bussen. En plotseling: bibliotheek. Daar moet ik zijn, denkt hij. Ik moet eerst weten wat ik zoek.

De mevrouw van de inlichtingen kijkt ernstig. Ik zoek iets, zegt Mijnheer Ferdinand. Een boek? Zoekt u een boek? Het tikken van het potlood op de tafel maakt Mijnheer Ferdinand zenuwachtig. Nee. Misschien. Ik weet het niet. Ik ben op zoek naar iets wat ik kwijt ben. Een klein koud druppeltje rolt in zijn kraag. Wat zoekt u precies, mijnheer? Dat weet ik niet, zegt Mijnheer Ferdinand, dat is nou net het probleem.


De mevrouw van de inlichtingen heeft geen zin om Mijnheer Ferdinand te helpen. U moet maar eens rondkijken in de bibliotheek, zegt ze. De hele wereld zit in dit gebouw. Zowel geschiedenis als aardrijkskunde als werktuigkunde als biologie en als het daar niet tussen zit, is er nog de afdeling wiskunde, Franse literatuur, Engelse literatuur... Mijnheer Ferdinand gaat op een stoel aan een tafeltje zitten.

Een uur later zit Mijnheer Ferdinand nog altijd op dezelfde stoel. Wel twintig boeken heeft hij ingekeken. Honderd bladzijden heeft hij omgedraaid. Hij heeft vooral heel lang zitten denken. Maar hoe hard hij ook denkt, hij is nog geen stap verder gekomen. Ik weet niet wat ik kwijt ben, zegt Mijnheer Ferdinand hardop. Ik ga maar weer naar de stad. Misschien kom ik het daar wel tegen."

Uit: Guldemont, A., Cneut, C. (ill.), Mijnheer Ferdinand, 2003, De Eenhoorn, Wielsbeke, p. 6-12.


(Wat Cneuts vederlichte, Ensoriaanse illustratie betreft: Mijnheer Ferdinand hangt nog net op de prent. Rechts onderaan, met het zwarte hoedje op zijn kalende kop.)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...