Doorgaan naar hoofdcontent

De voorbije week: gelezen en gehoord (14).


* "Feitelijkheid en waarheid zijn totaal verschillende dingen. Anders zou de telefoongids van Manhattan het boek zijn dat de meeste waarheid bevat. Vier miljoen telefoonnummers, vier miljoen verifieerbare feiten. Maar die vormen bij elkaar nog geen waarheid."

(Knack Focus, 24/03/2010, zotte, veellezende regisseur Werner Herzog - nu in de zalen met 'Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans' - over het onderscheid tussen dat wat echt en dat wat geënsceneerd is.)


* "Uiteraard maak ik in de titel gebruik van de retorische techniek van de provocatie. Een kenmerk van de joods-christelijke traditie is het debat. Die wisselwerking gaat terug tot het Oude Testament en heeft geleid tot de verlichting, het humanisme en de democratie. Provocatie is de meest heldere vorm van het oneens zijn. Onze hele cultuur bestaat daaruit."

(De Standaard, 02/04/2010, de Nederlandse schrijver Benno Barnard doet in een interview veel te veel moeite om uit te leggen waarom zijn lezing over de joods-christelijke traditie, afgelopen woensdagavond aan de Universiteit Antwerpen, zo nodig de titel 'Lang leve God, weg met Allah' moest dragen.)


* "Hij vroeg zich ooit af hoe de kampbeulen in Auschwitz zo ver konden gaan. Zijn conclusie biedt stof tot nadenken: 'Als we de Holocaust en andere genocides nu eens niet zozeer als onmenselijkheid of misdaad of barbaarsheid zouden doodverven, maar in de eerste plaats als onbeleefdheid? Dat klinkt op het eerste gezicht misschien bespottelijk. Maar bedenk dat de uitroeiingskampen niet konden functioneren zonder een voorafgaande systematische vergroving van het personeel.'"

(Knack, 24/03/2010, hoofdredacteur Karl van den Broeck doet beter dan Benno en wijdt zijn volledige opniniestuk aan wijlen Daniël Robberechts en hoezeer zijn stem wordt gemist in het huidige maatschappelijke debat.)

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...
6 reacties
Meer lezen

"Whitman is de grootste kunstenaar die zijn natie heeft voortgebracht. Zijn gelijken zijn Milton, Bach, Michelangelo en de barokke meesters van sublimiteit."

(...)  hij was een peer van een okeë vent het mondje rap geroerd opvliegend  niet onknap sloeg hij het leven als een oude gabber op de schouders  hield wel van een humorgeintje zou zijn leven geven voor een vriend  dol op de vrouwtjes gematigd gokker at en dronk met smakken  kwister van duiten verloor hij de moed tegen het einde hij werd ziek  hij werd geholpen door een bijdrage hij stierf op eenenveertigjarige leeftijd en dat was zijn begrafenis  thumbs up of up yours boezelaar cape handschoenen riem  zweep met zorg uitgekozen baas starter uitkijk knecht  de kantjes eraf of iemand die de kantjes eraf rechtdoor tweede links eerste man of achterste man  een goede of een slechte dag goed spul of slechte spullen  de eerste buiten of de laatste binnen en dan onder de wol verpeinst de docht hoeveel dit alles voor hem was  onthemd in aarde  (...)  In 2005 nog gingen tweeëntwintig Nederlandse dichters voor Querido aan de sla...
Een reactie posten
Meer lezen

"De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens een etentje schalks op schoot trekt. Griet die aan het kirren slaat."

De Nederlandse schrijver en politicus Jan Terlouw is overleden. Terlouw dus, tevens de halve, lezende jeugd van de meeste van mijn FB-vrienden, als ik hier zo rond me kijk. Jammer, want nu kan ik eens niet 'meedelen'. Van Jan Terlouw zelf heb ik nooit een letter gelezen, en dat wil ik het liefst houden zo. Alles de schuld van dat 'Horrortheater' van criticus, vertaler en schrijver Arie Storm , een landgenoot van eerdergenoemde, de overleden Terlouw.  "Ik dacht eraan hoe vervelend ik mannen als Jan Terlouw, Adriaan van Dis en uitgever Joost Nijsen vond. En nog steeds vind, moet ik zeggen. Dat heb ik aan mijn jeugd te danken: ik kan niet tegen achterbaks gedrag. Authenticiteit wordt op prijs gesteld. Genoemde 'heren' zijn drie mannen die het enorm achter hun ellebogen hebben. Ze zeggen dit, maar ze doen dat. En iedereen trapt erin.(...) De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens ee...
Een reactie posten
Meer lezen