Doorgaan naar hoofdcontent

De voorbije week: gelezen en gehoord (19).


Hans Achterhuis, de Nederlandse briljant-filosoferende geest achter standaardwerken als De markt van welzijn en geluk en Met alle geweld, doet in een gesprek met een Vlaams weekblad de gevolgen van het Amerikaanse neoliberalisme à la Greenspan beeldend uit de doeken: "Ayn Rand, grondlegster van het objectivisme op wie heel veel neoliberale ideeën terug zijn te voeren, is op zich best een boeiende figuur. Zo was Alan Greenspan, de vorige baas van de Amerikaanse centrale bank, een leerling van haar. En dat dikke boek van Rand, Atlas Shrugged, waar ze al haar ideeën over de samenleving in heeft verwerkt, dat heb ik echt met plezier gelezen. Ik vind het alleen vreselijk dat ze zegt dat álle verhoudingen marktverhoudingen zijn en dat alles in het leven draait om eigenbelang, selfishness. Ik mág dus nooit iets doen voor iemand anders, je moet bij haar zo ongeveer zweren dat je een ander nooit belangeloos zult helpen.
Dat is natuurlijk absurd. En je zou misschien willen zeggen dat dit losgezongen is van iedere realiteit, maar het sluit wél aan bij een mentaliteit die wij niet zo kennen, maar die in Amerika, zeker in het midden van de Verenigde Staten, echt wel bestaat. Atlas Shrugged is niet toevallig bij een lezersonderzoek in Time als het na de Bijbel belangrijkste boek van de twintigste eeuw uit de bus gekomen. Voor vele Amerikanen is het neoliberale denken een soort geloof, toch. Bij Greenspan zie je dat heel goed als hij in zijn dikke autobiografie beschrijft hoe hij beseft dat bij de invoering van het kapitalisme in Rusland, nu bijna twintig jaar geleden, bijna alle mensen hun pensioen zullen verliezen en er een massale werkloosheid zal ontstaan. Greenspan denkt dan nee, dat kunnen we niet doen maar tegelijkertijd beseft hij dat elke utopie radicaal met het verleden dient te breken en dat de ellende van de gewone mensen, dankzij de zegeningen van het kapitalisme, ook wel weer gelenigd zal worden. We moeten nu gewoon even doorbijten. Een visie die later volledig samenviel met de persoon van Alan Greenspan."

In het vierde seizoen van de alom bejubelde (en de uitzichtloosheid van ons neoliberalisme blootleggende) politiereeks The Wire vat - onder de leus dat dezelfde gedachten ook korter kunnen worden geformuleerd - één van de in de getto's van Baltimore vrijbuitende zwarten (voor de kenners: Omar) datzelfde neoliberalisme héél treffend als volgt samen: "Money ain't got owners, only spenders."

Reacties

Aline zei…
alom bejubeld, arsène bejubeld, potatoe..

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...