Doorgaan naar hoofdcontent

"Avant la guerre, en Belgique, on sacrifiait trop à l'enseignement scientifique et on ne se préoccupait pas assez de la formation du caractère."


Mits de nodige creativiteit van de lezer, zowaar ook zonder, kunnen honderd jaar oude geschriften over de Vlaamse kwestie terug bijzonder actueel worden. Zeker in deze tijden van politieke stilstand. Laat twee denkoefeningen in de volgende alinea's hiervoor het bewijs leveren.
Ga langs een boekenrek van een geschiedkundige vakbibliotheek voor minstens één eeuw terug in de tijd. Afdeling 'Politiek' en 'Vlaanderen'. Autobiografieën van mensen die toen met de Vlaamse kwestie gingen slapen, meestal politici en ander wild uit Vlaams-katholieke middens, doen het in dit denkspelletje doorgaans uitstekend. Neem daarna willekeurig een werk uit de rekken en ga met je wijsvinger over de opengeslagen bladzijden op zoek naar een al even willekeurige passage. So far, so good! Aanbeland in de desbetreffende passage kan je gerust een paar oude begrippen vervangen door een meer hedendaagse visie. Zo krijg je zinnen als: "Daar legde Erwin Vanmol (oorspronkelijk: de koning) den vinger op de zieke plaats. Onder De Wevers (oorspronkelijk: Duitschen) invloed was heel het flamingantisme (oorspronkelijk: de pedagogie) in ons land vermaterializeerd, verrationalizeerd. Het zedelijke, het geestelijke van humanisme en christendom waren op 't achterplan geraakt." De nagel op de kop? Ik dacht het wel.
Een variatie bestaat hierin door toenmalige zinnen te laten voor wat ze zijn, wat zelfs dan voor bijzonder actuele geluiden kan zorgen: "De koning voelde voor de Vlamingen, begreep de rechtmatigheid hunner eischen: “Je ne cesse de répéter à mes ministres qu’ils doivent donner satisfactions aux Flamands.” Koning Albert had heele notaboekjes gevuld met aanteekeningen over de Vlaamsche kwestie, vernamen wij later door zijn secretaris Ingenbleek." Geef onze huidige, sympathieke vorst met andere woorden gewoon wat extra studietijd. Alleen al om het ontstaan van de Vlaamse Beweging te kunnen begrijpen, is een half mensenleven nodig...


Gestalten in ‘t verleden / M.E. Belpaire. – Brugge : De Kinkhoren, 1947. – 377 p.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...

"De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens een etentje schalks op schoot trekt. Griet die aan het kirren slaat."

De Nederlandse schrijver en politicus Jan Terlouw is overleden. Terlouw dus, tevens de halve, lezende jeugd van de meeste van mijn FB-vrienden, als ik hier zo rond me kijk. Jammer, want nu kan ik eens niet 'meedelen'. Van Jan Terlouw zelf heb ik nooit een letter gelezen, en dat wil ik het liefst houden zo. Alles de schuld van dat 'Horrortheater' van criticus, vertaler en schrijver Arie Storm , een landgenoot van eerdergenoemde, de overleden Terlouw.  "Ik dacht eraan hoe vervelend ik mannen als Jan Terlouw, Adriaan van Dis en uitgever Joost Nijsen vond. En nog steeds vind, moet ik zeggen. Dat heb ik aan mijn jeugd te danken: ik kan niet tegen achterbaks gedrag. Authenticiteit wordt op prijs gesteld. Genoemde 'heren' zijn drie mannen die het enorm achter hun ellebogen hebben. Ze zeggen dit, maar ze doen dat. En iedereen trapt erin.(...) De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens ee...