Marcel evoceert Vincents kleurrijke schilderdingen tot een lezersportret van de kunstenaar als gekwelde geest.
Dat een beeldend kunstenaar veeltijds een geoefend kijker is, zeker van beeldende kunst omdat hij/zij er zelf al eens een verfpotje heeft op opengebroken, getuigt de Van Gogh-cyclus, opgenomen in Marcel Obiaks eeuwig eind. De gewezen kunstdocent, Obiak welteverstaan, ging uren naar Van Goghs doeken zitten staren en besloot er, nu we dan toch in de verfpotten hangen, zijn laatste dichtbundel mee aan te dikken. En dit op een zodanige manier dat je Obiak ervan zou kunnen beschuldigen nog les te hebben gegeven aan dienen Hollandschen roschen. Tot zijn leerling in woede uitbarstte en de deuren van Obiaks schildersatelier voorgoed achter zich dichttrok, richting onderaan de kaart van Europa.
Vincent van Gogh (13)
Even nog een venstertje geel, een amen
van aloud zilver op de leien van de kerk,
en Saint-Rémy rust in orde en burgerzin.
Ik kan me haast niet staande houden,
mijn hoofd neigt mee te draaien met
de helix van bedronken planeten, nu
de waanzin binnenin cipressen raast.
Wenteling, waaronder wolven huilen,
steekt spiralen van magnesium aan,
jaagt de sterrenstroom in lichterlaaie.
Mijn tanden nagelen zich in mijn tong,
Reacties