Tot een van de weinige voltooide prozateksten van Fernando Pessoa (1888-1935) behoort de plotloze, ononderbroken monoloog 'De anarchistische bankier' die in mei 1922 voor het eerst als tijdschriftartikel verscheen. Het hoofdpersonage, de anarchist die bankier wordt en de bankier die beweert anarchist te zijn, is in al zijn goedsprekerij de ironische actualiteit ondertussen al lang voorbij. Zeker als Pessoa-vertaler August Willemsen in zijn nawoord bij dit verhaal die actualiteit aanduidt als "dezelfde wijze waarop tegenwoordig de banken bij hoog en bij laag beweren dat ze er 'voor de klant' zijn terwijl ze een service leveren waar de honden geen brood van lusten." Vandaag vieren we het vijfentachtigjarige heengaan van Fernando Pessoa wiens met neurotische precisie geschreven apologie van het egoïsme in 'De anarchistische bankier', dat als 'redeneerkundig' geschrift in de literatuur zijn gelijke niet kent, als volgt aftrapt: "We waren klaar met eten. Tegenover mij zat mijn vriend, de bankier, groot zakenman en monopolist van importantie, te roken als wie niet denkt."
De anarchistische bankier / Fernando Pessoa (auteur), August Willemsen (vertaler). - Amsterdam : De Arbeiderspers, 2002. - 94 p.
Reacties