Officieus debuteren deed Gerard Reve (1923-2006) als de vandaag jarige kortverhalenschrijver Simon van het Reve met het hartverwarmende 'De laatste jaren van mijn grootvader' (1947) in het voorjaarsnummer van 'De Nieuwe Stem'. Boordevol rake observaties van een drieëntwintigjarige is deze bijzondere tijdschriftenbijdrage tevens dé aandoenlijke sleutel op de deur van de verzamelde werken van een van onze, volgens mensen die het kunnen weten, allerbeste stilisten: "Wanneer bezoekers de vijfentachtigjarige oude bij de kachel zittend aantroffen, vonden zij hem een kras man, vooral wegens de scherpe en slimme opmerkingen. Ze wisten echter niet, dat hij er ongeveer tien uiteenzettingen op na hield, die ongewijzigd dagelijks werden opgelepeld. Wat de sport betreft, koesterde hij een wilde haat jegens het voetballen, inzonderheid tegen het koppen van de bal. 'Zij vangen hem nog wel eens op de tong,' voorspelde hij grimmig. Ook het roeien in lange smalle wedstrijdboten wekte zijn verontwaardiging. 'Zij zitten er in het blote gat,' was zijn mening over de luchtige kleding van de roeiende dames. De stelling, dat de wereld een groot gekkenhuis was, vormde het hoofdbestanddeel van zijn betoog, dat voor een keer oorspronkelijk mocht lijken, maar op den duur weinig nieuw uitzicht bood."
Reacties