Heinz, Ulli, Ronny en Paul: "Ich habe meinen Vater wirklich über alles geliebt, er fehlt mir bis heute."

Vandaag vieren we de bijzondere Dresdner Ulrich 'Ulli' Melkus. Samen met zijn broer Peter, die als kind liever indiaantje speelde aan de oevers van de Elbe, telg uit het hypersnelle en übergesimoniseerde Melkus-geslacht. Met de auto's uit de verschillende rijscholen van vader Heinz, die in de jaren 50 zonder benzinegeuren en opstartende automotoren amper de slaap wist te vatten, leerde nagenoeg driekwart Sachsen in die tijd autorijden. Na zijn uren sleutelde de graag geziene Heinz, samen met de kleine Ulli, aan wat het pronkstuk van een beetje DDR-Autogeschichte moest worden en enkel begon te rijden na een luidkeels uitgeroepen 'Melkus RS 1000'! In de renstal van MC Post Dresden werd twintiger Ulli met deze bolides op basis van Wartburgse automechaniek, papa Heinz' Ferrari's van het Oosten, vijf keer DDR-Meister. Zwartwit gefotografeerd in uitgesneden koersoverall versierde Melkus jr. menige tuinhuisdeur waarachter mannen dan, ver weg van woning, vrouw en kind, zijn races transistorgewijs stiekem zaten te volgen. Toen Ayrton Senna na een klapbandongeluk in de ring in 1994 voor altijd 'The Magic' werd, moest de vrachtwagen waaronder het rijwiel van Ulrich Melkus in zijn fatale vroegzomer van 90 zonder al te veel magie met anderhalve kraan worden hooggeheven. Ronny, zoon van de sedertdien betreurde Ulli, verkoopt tegenwoordig BMW's in Dresden und Umgebung, een halve eeuw na grootvader Heinz opnieuw een klein Melkus-imperium van rond Sachsische autowielen gebogen staal.  

In Vlaanderen kwam schrijver Paul Snoek met zijn zeldzame korverhalenproza in 'Bultaco 250 cc' uit 1971 aardig in de buurt van de reden van het einde van deze bijzondere soort van gemotoriseerde, snelle mensen: "Toen de motoren uitgeraasd waren, bleven de renners wijdbeens zwijgend op hun machine zitten en koelden samen met hun motoren af, terwijl ze, zonder het met veel aandacht te doen, een of ander kabeltje aanspanden of hier en daar wat modder wegveegden. Het viel me op dat deze mensen niet spraken, als luisterden ze, wanneer hun motoren niet brulden, zeer intens naar de stilte die ze hadden geschapen, als lieten ze, na hun lawaaierig vertoon, alle geluiden bezinken in een diepere stilte, om daarna, in een allesverscheurend geknetter deze stilte opnieuw te verstoren met hun opgefokte crossmachines. Dit schilderachtige rusten, waarmee ze hun verhitte lichamen even in toom hielden, is me altijd bijgebleven. Maar later, toen ik ook van deze teruggekeerde stilte ben gaan houden, wist ik dat dit banale beeld nauwelijks de werkelijkheid benaderde." 

Vandaag is 19 april 1950, vandaag is Ulrich Ayrton Paul Melkus: "Zum Wohl, lieber Ulli, Zum Wohl!"