Vijftien jaar lang gedroeg deze omstreden Hermann Kant, steeds met dat anderhalve SED-been, zich als de zeventienarmige inktvis aan de top van de 'Schriftstellerverband der DDR'. Bedoeling: een reuzegrote schaduw over zijn grote idool en voorganger Anna Seghers. Want zo niets en niemand ontziend was hij wel, Herr Kant. Vandaag zou hij vijfennegentig geworden zijn, en het was hem bijna nog gelukt ook. Vergeet 'Die Aula' (1965), Hermann Kants zogeheten magnum opus over de DDR, want vaak heel naïef verhaald, alsof kijkwoningen zijn gemaakt om werkelijk in te gaan wonen. Wenn DDR, lees dan liever Uwe Johnsons postuum verschenen 'Ingrid Babenderende' (1985) en gooi onderweg die Guillaume Bijl als zelfverklaarde genadeloze interieurchroniqueur onzer tijd gerust ook maar op de mestvaalt.
Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."
Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Reacties