Doorgaan naar hoofdcontent

"Maar waarvan ik misschien wel het meeste houd is zout waar een beetje soep overheen gegoten is. De soep moet erbij om te verhinderen dat het zout te droog is; en zorgt er ook voor dat het smelt."


De Nederlandse schrijver J. Bernlef heeft overschot van gelijk als hij zich op de achterflap van dit bijzondere boekje verwonderd afvraagt waarom een selectie uit Carrolls brieven aan kinderen in Engeland pas in 1933 verscheen want: "(...) juist déze brieven (twee dikke delen met Carrolls brieven aan volwassenen vind ik niet om door te komen) staan op hetzelfde peil als 'Alice in Wonderland'." 
14 januari 1898 is voor altijd Lewis Carroll! Geen schrijver uit het Victoriaanse tijdperk - tenzij Frans Van der Aa in de rol van zwarte piet, maar da’s dan weer geen schrijver en weinig Victoriaans - die zich beter kon verplaatsten in dat kinderhoofd - u weet wel, die harde, vleeskleurige bolster waarrond dan een strakgespannen huid die die haren bovenaan zo handig weet samen te houden - als deze Lewis Carroll in zijn kinderbrieven: "Nu ik houd heel erg veel van een beetje mosterd met een dun laagje rundvlees eronder; en ik houd van bruine suiker - maar er moet wel een beetje appeltaart doorgemengd zijn om te voorkomen dat ze al te zoet smaakt; maar waarvan ik misschien wel het meeste houd is zout waar een beetje soep overheen gegoten is. De soep moet erbij om te verhinderen dat het zout te droog is; en zorgt er ook voor dat het smelt.(...) En ik houd van een paar handenvol haar; maar er moet wel altijd het hoofd van een klein meisje onderzitten waarop ze groeien, anders zouden ze elke keer als je de deur opendoet door de hele kamer geblazen worden, en dan raken ze weg, weet je." 
14 januari 1898 is voor altijd Lewis Carroll! Vanavond lappen rundvlees dus in plassen mosterdsaus met daarna verschillende stukjes appeltaart waarover dan dikke strepen bruine suiker!


Brieven aan kinderen / Lewis Carroll (auteur), Cees Buddingh' (vertaler). - Amsterdam : Querido, 1970. - 96 p.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...

"De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens een etentje schalks op schoot trekt. Griet die aan het kirren slaat."

De Nederlandse schrijver en politicus Jan Terlouw is overleden. Terlouw dus, tevens de halve, lezende jeugd van de meeste van mijn FB-vrienden, als ik hier zo rond me kijk. Jammer, want nu kan ik eens niet 'meedelen'. Van Jan Terlouw zelf heb ik nooit een letter gelezen, en dat wil ik het liefst houden zo. Alles de schuld van dat 'Horrortheater' van criticus, vertaler en schrijver Arie Storm , een landgenoot van eerdergenoemde, de overleden Terlouw.  "Ik dacht eraan hoe vervelend ik mannen als Jan Terlouw, Adriaan van Dis en uitgever Joost Nijsen vond. En nog steeds vind, moet ik zeggen. Dat heb ik aan mijn jeugd te danken: ik kan niet tegen achterbaks gedrag. Authenticiteit wordt op prijs gesteld. Genoemde 'heren' zijn drie mannen die het enorm achter hun ellebogen hebben. Ze zeggen dit, maar ze doen dat. En iedereen trapt erin.(...) De hele Nederlandse literatuur is vergeven van deze verderfelijke mentaliteit. Jan Terlouw die Griet Op de Beeck tijdens ee...