Nu Donald, Melania en die ganse Trump-kliek toch weer in het Witte Huis zijn geland, eindelijk tijd voor dat meesterstukje van een toen amper tweeëntwintigjarige Italiaan. In 1929 op eigen kosten uitgegeven en volgens de schrijver in kwestie zijn absolute hoogtepunt. En geloof me, deze Moravia ontgoochelt nergens. Over leven en denken dus van de zevenenveertigste, zijn familie en de US of A, maar dan in Italië, zijn eerste, honderd jaar geleden en dat dekselse fascisme: "'Is dat niet vreemd?' dacht ze, 'morgen zal ik me aan Leo geven en een nieuw leven beginnen, en morgen is de dag waarop ik geboren ben.' Ze dacht aan haar moeder: 'En het is met jouw man, mama, met jouw man dat ik dat zal doen.' Ook dit verwerpelijke gegeven, de rivaliteit met haar moeder, was haar naar de zin. Alles moest gemeen, laag, smerig zijn, zonder liefde of sympathie, niets dan doem en ondergang: 'Een onhoudbaar schandaal van mijn leven maken, eens voor al...' Ze hield haar hoofd gebogen; op zeker ogenblik keek ze op en zag zichzelf in de spiegel."
Wat een weergaloos boek, mensen, voor Donald, Ivanka, Ivana, Melania en Barron heb je zo de weinig laagjes tellende Leo, Carla, Lisa, Michele en Mariagrazia maar dan wel in dat wit marmeren decor van ene Alberto Moravia en zijn verveling. Duimen en vingers, dat sowieso, de tabloidkaternen, dit boek, in hedendaagse tijdingen! Lézen!
De onverschilligen / Alberto Moravia (auteur), F. de Matteis-Vogels (vertaler). - Amsterdam : Wereldbibliotheek, 1985. - 277 p.
Reacties