Doorgaan naar hoofdcontent

Diederich Hessling: abjecte modelonderdaan, bleekwitte keizervereerder en slaafse bedpartner...

"Diederich Hessling was een gevoelig kind, dat het liefst droomde, bang was voor alles en veel last van zijn oren had. Met tegenzin verliet hij 's winters de warme kamer en 's zomers de kleine tuin, waar het rook naar de lompen van de papierfabriek." 


12 maart 1950. Vandaag precies driekwart eeuw onder de groene zoden, deze Diederich Hessling. Abjecte modelonderdaan, belachelijke conformist, ambitieuze rasopportunist, bleekwitte keizervereerder, karakterloze nationalist, tirannieke huisvader en slaafse bedpartner ineen. Terwijl de lotgevallen van deze verachtelijke zoon van een Duitse papierfabrikant uit het fictieve Netzig in 1914 nog in feuilletonvorm verschenen, moesten die, wegens antikeizerlijke uitspraken, twee jaar later noodgedwongen worden stopgezet. Remember het moraal van de gepinde Feldgrauen in de Europese loopgangen. Zelfs het bijwijlen van de pagina's druipende antisemitisme kon niet verhinderen dat de definitieve 'De onderdaan', toen het bij wijze van traumaverwerking in 1918 was gepermitteerd om met de fratsen onder keizer Wilhelm II te lachen, in amper twee weken tijd een eerste druk en 100.000 exemplaren wist te slijten. En dat allemaal dankzij de algemene curiositeit naar de wedervaardigheden van deze Diederich Hessling, één van de meest kleingeestige zonen uit het Duitse keizerrijk, wiens geestelijke vader door jongere broer Viktor Mann ooit als volgt getypeerd: "Heinrich zag de nieuwe klassen van zeer nabij: de welgestelde burger in de industrie, de economische patriot die hoera riep omdat er een oorlogsvloot werd gebouwd om zijn winst te garanderen, de wanhopige proletariër en boven dat alles, 'kil flistend', de macht. Heinrich voelde het anti-intellectuele en corrumperende van deze wereld en dat liet hem niet los, hoewel hij zelf in een andere wereld leefde." 

Vandaag is 12 maart 2025, vandaag is Diederich Hessling, deze Heinrich Mann dus, oudste ook uit die befaamde Lübeck-clan: "Zum Wohl, lieber Heinrich, zum Wohl"

Reacties

Populaire posts van deze blog

Secuur portret van Theun de Vries als halfzachte wereldverbeteraar en mateloze veelschrijver: "Het schrijven welde in mij op als het sprengwater in een beek."

Dichtbundels, hoorspelen, novellen, filmscenario's, biografieën, historische romans,… Met ruim 150 titels op zijn naam heeft de in het Friese Veenwouden geboren veelschrijver Theun de Vries , Nederlands meest argeloze revolutionair, met Revolte is leven: biografie van Theun de Vries (1907-2005) nu ook zijn eigen complete levensverhaal op papier. Rond "een van de sterkst overschatte schrijvers van ons land," zoals criticus Max Nord de veelzijdige De Vries ooit typeerde, heeft historicus Jos Perry toch maar mooi deze meeslepende en rijk geschakeerde biografie geweven. Zelfs op heel hoge leeftijd weigerde De Vries, die van zijn favoriete filosoof Spinoza leerde "het leven op aarde te veranderen en te humaniseren," zijn communisme te verzwijgen, te verloochenen of te bagatelliseren. Gezien de toenmalige situatie bleef de schrijver, ook als zeventigjarige achter zijn keuze staan. Niet abnormaal voor een man die sinds het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 19...

Djoos Utendoale tient le fou avec moi: verzen geschreven in de taal van de volksmens aan weerskanten van de 'schreve'.

Utendoale, uit de vallei of het dal van de West-Vlaamse bergen. Djoos, van Joris. Afkomstig van Westouter: pater Joris Declercq. Troubadours en kleinkunstenaars uit de regio zoals Antoon vander Plaetse, Gerard Vermeersch en Willem Vermandere namen Declercqs verzen in hun repertorium op. Van Boeschepe tot Cassel en van Ieper tot Ekelsbeke, de ganse Westhoek ging aan Utendoales rijmsels kapot. Vlinders zijn er hellekapellen, butterschitters of flikflodders. Averullen, mulders en roenkers worden in gangbaar Nederlands meikevers. Voetelingen, sokken. Nuus, wij. Hadden pendelaars geen files onderweg dan was het volop vroeger thuus komm'n of dan-ze peisden. De poëzie van Djoos Utendoale is geschreven in een bijzonder zingend taaltje: het Westhoeks. Over de invloed van dialecten moeten we, althans pater Joris Declercq, niet al te neerbuigend doen: "En moest Luther de bijbel in het Nederduits vertaald hebben en niet in het Hochdeutsch, de taal van zijn geboortestreek, dan sprak de he...

Simons' toonaangevende boekgeschiedenis dertig jaar na dato grondig herzien en sterk uitgebreid...

In 1984 kwam Ludo Simons , emeritus hoogleraar boek- en bibliotheekwetenschap en oud-bibliothecaris van verschillende Vlaamse culturele instellingen, voor de dag met het eerste deel van zijn studie Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen . Terwijl boekwetenschapper Simons in dit overzicht uitsluitend aandacht had voor het Vlaamse uitgeefvak in de negentiende eeuw, completeerde hij zijn omvangrijke eenmansstudie in 1987 met een tweede volume dat zich volledig toespitste op de twintigste eeuw. Vreemd genoeg was er tot dan toe in Vlaanderen op dit terrein nauwelijks enige voorstudie gedaan. Simons' titanenarbeid werd onverwijld verheven tot standaardwerk en achteraf terecht bekroond met velerlei prijzen. Op vraag van uitgeverij Lannoo is er nu deze grondig herziene en sterk uitgebreide versie van dit alom bejubelde naslagwerk dat in historische analyse en gedetailleerde volledigheid veruit onevenaarbaar is. Deze keer schenkt Simons extra aandacht aan de ontwikkeling van de boe...