"De Duitse man is zijn lusten volkomen de baas. Hij kan een vrouw te lijf gaan als een paarse duivel; maar hij is ook in staat om beschaafd toe te kijken en zijn handen rustig thuis te houden."

"In de periode 1936-'39 was er jaarlijks een parade, ruimhartig gesteund door de Staat - 'de Nacht van de Amazones' noemden ze het (deze herinnering kwam bij me op toen ik over de plek liep van de synagoge die we 2 jaar geleden opbliezen): rijen Reichsdeutsche deernen te paard trokken langs met ontbloot bovenlijf. Smaakvol gechoreografeerd speelden deze maagden historische taferelen na - vieringen van het Teutoonse erfgoed. Naar verluidt heeft de Verlosser zelf ooit ook doodgemoedereerd een beroemd naaktballet in diezelfde stad bijgewoond. Zo doen wij Duitsers dat, ziet u. De Duitse man is zijn lusten volkomen de baas. Hij kan een vrouw te lijf gaan als een paarse duivel; maar als de gelegenheid zulks vereist, is hij ook heel wel in staat om beschaafd toe te kijken en zijn handen rustig thuis te houden." 

Veracht door zijn superieuren en mishandeld door zijn vrouw is Auschwitz-kampcommandant en tweede verteller in de roman 'Het Interessegebied', deze Paul Doll, een door zelfmedelijden gekwelde ijdele nar, al precies twee jaar niet meer. 19 mei 2023 is voor altijd dit Duitse hoofd van het Grote Nationale Programma van Toegepaste Hygiëne uit dat andere hoofd, dat van de Britse schrijver Martin Amis, geestelijke vader ook van heel wat briljante dingen waaronder dus dit 'Het Interessegebied', uit 2014 alweer. 

Naar de verfilming van deze uitzonderlijke roman ben ik destijds nooit geweest, gewoon, omdat dit boek zoveel méér is (en altijd zal zijn) dan dat wat überhaupt ooit op het witte doek zou kunnen, zelfs door een renommee als de Brit Jonathan Glazer. Bovendien zou ik me als lezer, nadien, bij herlezing dus, op een gegeven moment zowaar ongerust gaan voelen. Daar het verhaal zoals de film dat presenteerde, gedaan zou zijn, maar het boek nog lang niet uit, zoals de Nederlandse schrijver Rob van Essen onlangs terecht stelde in een onlinebijdrage over de Alasdair Gray-filmadaptatie 'Poor Things'. 

Maar bon, we dwalen af. 

Vandaag is dus de negentiende van mei van 2025, die van '23 voor altijd die van Nabokov-kenner en -criticus Martin Amis, geloof me, sowieso één van de betere schrijvers van zijn generatie.