Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

De voorbije week: gelezen en gehoord (29).

* "De eerste die vanuit een interessante zijstraat naar sport keek was Yvan Sonck. Hij was jong, grappig en had een heel droge humor die ons altijd plat kreeg. Toen ik in 1974 begon werd voetbal nog in zwart-wit uitgezonden en zei de presentator altijd welke ploeg er in 'donkere uitrusting' speelde. Sonck liet zich op een keer ontvallen dat 'beide ploegen in korte broek spelen'." (De Morgen, 30/03/2013, aardig interviewgesprek met Carl Huybrechts waarin de Antwerpse Gouden Krullen het onder meer heeft over sportverslaggeving, fatsoen en vroeger. Al zijn die laatste twee volgens ondervraagde krek inwisselbaar.) * "Er is het vermoeden dat er een manier zou zijn om tot de wereld door te dringen. Maar ik weet niet hoe. Dat zit in meer gedichten. Ik ben altijd op zoek naar die heelheid. En twijfel of het wel zinvol is. Het schrijven is een manier om de heelheid af te dwingen, maar ook om te laten zien dat er niet zoiets bestaat. Er kan wel iets o...

De voorbije week: gelezen en gehoord (28).

"Tegelijk herinner ik mij die keer, lang geleden: ik zat op café tegenover de KVS, ik kende het meisje dat bediende en ik wist dat ze Frans sprak, dus bestelde ik een sandwich in het Frans. Waarop een Vlaamse acteur mij toesnauwt: 'Waarom zeg je dat niet in het Nederlands?' Ik heb geantwoord: 'Omdat ik een sandwich wil.'" Harry Voss, acteur Josse De Pauw in het dagelijkse leven, uit 'Crazy Love' gaat met de Anderhalve Meter van Wilrijk, collega Sven de Ridder, al sedert jaar en dag op woensdag iets eten in een Brussels etablissement. Dat vertelde De Pauw zelf in een kranteninterview afgelopen weekend. Het is pas sedert kort dat hij Sven aan het verstand kon brengen dat honger niet alle talen spreekt. De Ridder was overigens een uitstekende leerling, aldus De Pauw verder in dat interview. Voor een Clausspecial in diezelfde krant herlas Guy Verhofstadt, nadat de lezer eerst voorbij het voorwoord moest van Vadsige Nederige Clausvriend Marc Didden,...

"De rattenlijn? Ach, meneer De Jong, daar kan ik kort over zijn, het boek was miserabel."

Kort na de Tweede Wereldoorlog stapten Duitse, Nederlandse en andere oorlogsmisdadigers die officieel in geen geval de grens over mochten, ongehinderd het vliegtuig op naar Buenos Aires. Daar ontfermde de Argentijnse president Juan Perón, op zoek naar geld voor zijn politiek verhaal, zich met grote zorg over de door deze Europese criminelen meegesmokkelde geldkisten. Deze historische vluchtroute is grof geschetst het uitgangspunt van Rozemonds goed gedocumenteerde, maar richtingloze roman De rattenlijn .   In het verhaal voert de auteur tal van historische figuren op die betrokken waren bij deze roemruchte vluchtroute en de verdere denazificatie van Duitsland na de val van Hitler. Zo spelen Auke Pattist, een Nederlandse SS'er met de bijnaam 'de beul van Drenthe' en verantwoordelijk voor een groot deel van de deportaties van zijn landgenoten naar Duitse strafkampen, Horst Carlos Fuldner, een Argentijns-Duitse SS'er die garant stond voor 'propere' nazi-vluc...

Dringend gezocht: bevlogen biograaf mét expertise van nieuwbakken Vlaamse letteren voor afhandeling Consciencebiografie...

"De vader geeft zyn' zoon aen Satans helsche geesten: / De vrouwe zit verdwaelt tusschen wanschapen' beesten: / Zy zoent het ruige dier dat haer zyn' kaken biedt / en grimmend op haer ziet." Deze akelige, visionaire voorstelling van een door de stoomtrein verleid treingezelschap is terug te vinden in het boekje Phantazy (1837). Het gedicht 'Satans wagen of het stoomtuig. Phantastisch dichtstuk', een buitengewone evocatie van de stoomtrein als schepping der duisternis die mensen meelokt en flirt met de chaos, zou spontaan zijn ontstaan toen Hendrik Conscience voor het eerst de trein nam. Samen met In 't Wonderjaer (1837), De leeuw van Vlaenderen (1838) en een aantal nauwelijks bekende Franstalige werken uit Consciences beginperiode, vormt dit bundeltje fantastische teksten het startpunt van wat ooit een biografie moest worden.   Karel Wauters , als kenner van het Europese culturele geestesleven van de romantiek en de geschiedenis van de Vla...

"Gepubliceerde verzenbundels zijn premature grafheuvels voor wie ze geschreven heeft."

Ten eerste: eenmaal gepubliceerd werk behoort niet alleen de dichter toe. Ten tweede: hoe ouder de dichter, hoe soberder zijn verzen. Zo zijn alvast de regels van de Nederlandse dichter J.C. Bloem de kloppende symptomen van dit tweede poëzie-axioma. Deze supergetalenteerde verzenbrouwer, in zijn vrije uren groot liefhebber van de betere lolita en fervent aanbidder van het stijlvolle zwarthemdengemarcheer waaraan Harry - Die Hemelse Oorlog - Mulisch zijn ganse oeuvre te danken heeft, mag met zijn zee bij het krieken van dit nieuwe jaar zeker niet ontbreken. Proost en schuif voorzichtig bij 2013 aan! Aan zee Een gore zee; Aan 't strand daarvan: Van lieverlee Een eenzaam man. Zijn blik is naar Verlatenheid - Geen uitzicht, waar Men die vermijdt. In 't niets verglijdt, Zonder misbaar, De hooploosheid Van weer een jaar. De mond blijft stom Tegen de tijd, Want ouderdom Is eenzaamheid. J.C. Bloem , uit: Verzamelde gedichten (1968) ...

Ondanks dat vervelende 'vermurwen' in die voorlaatste...

  ... toch een geslaagd gedicht. Heel passend ook voor de oude dag en net op tijd voor deze overtollige - zoals bij te veel lichaamskilo's - levensmaand. November November. Er is winter achter het denken. Laatste bladeren vangen zon en vallen af, droge tranen. Hoe lang geleden werd de wereld in haar herfstigheid jonger aan de huid, stookte verwachting koude tot vuur om, vernam het oor hartslagen in het dode en verscheen wereld na wereld aan de horizon. Nu gaat de dag zijn weg alleen, vervalt tot stof, wordt weggevaagd uit het geheugen en verkleurt het donker tot een niet te vermurwen duurzaamheid. Maurits Mok , uit: Laat getijde (1985)

Jaloezie tijdens een schrijfstuk...

“Waarom ben ik een armoedzaaier en vele, héél vele andere mannen niet? Ik werk me te pletter, dag en nacht zit ik aan m’n schrijftafel van 'Ikea' die twintig jaar oud is, ik ram het ene meesterwerk na het andere uit m’n computer die vijftien jaar oud is, en ik verdien met al die arbeid het zout op m’n patatten niet, terwijl zo’n Terrin, die maar om het decennium een halfgaar romannetje in elkaar flanst, zomaar 50.000 euro in de schoot geworpen krijgt. Met z’n janettenbrilletje en z’n pretentieuze kop. Op de koop toe heeft hij een vrouw en ik niet. Praktisch iedere vent heeft een vrouw en ik niet. Dat ik daardoor jaloers ben op praktisch iedere vent, dat neem ik hun vrouwen nog meer kwalijk dan die venten zelf.” Dat komt ervan als een voltallige AKO-jury de tijdens een verdrinking watervrezende Brusselmans begin september enkel tipte en naliet om 'Het Heilige Haar' een aantal weken daarna ook te toppen. De verzamelde redactie van de 'De Standaard Weekblad...